In een slachthuis in Albertisa

Ruth Leysner – Activism on the Road – 

Een foto van Alfons Spoler. De tattoo is van Karima Ragab.

Wij van Stoppen met Vlees kwamen het slachthuis helaas nog niet binnen. Ruth kwam wel een slachthuis binnen en vertelde ons precies wat ze zag en voelde toen ze daar was. Door de ogen van Ruth konden we toch een gevoel krijgen van hoe het eraan toe gaat in een slachthuis. Dit artikel is voor iedereen; of je nu gestopt bent met het eten van vlees of af en toe nog een stukje eet. Het is enorm belangrijk om te weten hoe het eraan toe gaat in de slachthuizen. Want biologisch of niet; ieder dier, die opgegeten wordt, komt op dezelfde manier aan z’n einde. Het woord is aan Ruth.

In een slachthuis in Albertisa…

“Ik kan hun geschreeuw al horen… mensen zeggen dat dat gewoon iets is wat ze nu eenmaal doen, maar ik kan je vertellen dat het geschreeuw van vóór en tijdens het proces anders is dan het ‘normale’ geschreeuw van wanneer ze bang of verdrietig zijn. We moeten nog een half uur wachten. De anderen zijn laat en zitten vast in het verkeer. Ik kan de vogels horen zingen, het is een mooie dag. Maar deze plek geeft me rillingen. Ik zie mannen lopen in witte kleding. Ik zie lege pallets en vrachtwagens die staan te wachten op hun lading.

Waarom doe ik dit? In mijn hart weet ik dat ik hier voor hen wil zijn. In mijn hart weet ik dat het juist is om ze mijn rug niet toe te keren en om zo dichtbij te kunnen komen als mogelijk. Ik weet dat dit moeilijk gaat zijn. Ik weet dat dit traumatiserend gaat zijn. Ik weet niet eens of ik dit kan. Maar ik ga het proberen. Mijn partner zegt dat hij waarschijnlijk flauw gaat vallen, dit heeft hij altijd wanneer hij bloed ziet. We zullen zo meteen goed op elkaar moeten letten tijdens de rondleiding.

Waar ik het meeste bang voor ben is de ogen, de angst in hun onschuldige ogen. Ik ben bang om me machteloos te voelen, ik kan ze niet helpen en dat voelt alsof ik ze verraad. Ik probeer me de sfeer voor te stellen; koud, stank, een bloedroodgekleurde vloer, het gillen en het zien van de zielen die wanhopig weg proberen te gaan, vechtend voor hun leven.

Nog 20 minuten… misschien is het maar goed dat de anderen laat zijn. Nu kan ik mezelf een beetje voorbereiden en ik kan alvast nadenken over wat me te wachten staat.

Ik denk dat je nooit echt voorbereid kunt zijn op wat er staat te gebeuren. De zon schijnt op mijn gezicht, terwijl ik in de auto zit. Ik kijk naar buiten. Ik zie ze! Twee. Een auto komt door de ingang rijden gevolgd door een open aanhanger met twee van hen erin.

Ze kijken zo bang. Ik voel een samentrekking in mijn maag. Het is niet eerlijk… Ze zijn waarschijnlijk 5 maanden oud, net als de rest. Onschuldige en intelligente kinderen. Ze kunnen van ver horen en ruiken. Door hun sterke zintuigen zijn erg bewust van hun omgeving.

De vogels zingen nog steeds, best verwarrend, of zelfs manipulerend, want het lijkt alsof alles zo vredig is, terwijl dieren vechten voor hun leven in dit grote witte gebouw, omringd door oude bomen. Ik zie een vrouw in witte kleding. Ze loopt rond en rookt een sigaretje, dus ik denk dat ze pauze heeft. Het is echt een hele mooie dag… maar niet voor iedereen. Ik hoop dat ze snel zullen komen, want dan is het maar voorbij. Is dat egoïstisch van mij?

We zullen nog een paar minuten wachten en dan gaan we samen naar binnen. We zullen niet terug kunnen, maar we zullen er in ieder geval levend vandaan komen, in tegenstelling tot de anderen. Ik kan hun geschreeuw horen, het is het laatste wat ze laten horen.

Mijn partner voelt zich nu beter. Hij zegt dat het voelt alsof hij op een missie is. Ik word meer en meer zenuwachtig naarmate de tijd vordert. Wie weet; misschien zal ik degene zijn die flauwvalt.

‘Wat zeggen de vogels tegen elkaar?’, vraag ik me af. Weten ze wat er hier gebeurt? Het is veel makkelijker om onwetend te zijn van de dingen die om ons heen gebeuren. Maar hoe gaan we de wereld repareren of hoe gaan we elkaar helpen terwijl we niet eens (willen) weten wat er aan de hand is?

Ik huil. Het is bijna 7 uur later. Ik zie nog steeds de beelden voor me van vanochtend. Ik voelde niet veel tijdens de rondleiding, want het was te veel om op dat moment te verwerken. Het was letterlijk alsof ik een nachtmerrie binnenstapte toen de deur openging. Voordat we naar binnen gingen gaf iemand me een zakdoekje om voor m’n neus te houden om de geuren die op ons wachtten af te weren. Bij het openen van de deur liepen we een andere realiteit binnen.

Achter die deur lagen er overal lichaamsdelen. De stank was verschrikkelijk, het zakdoekje hielp niet veel. Dode lichamen die overal hingen en lagen. Een medewerker was bezig om ingewanden uit een lichaam te halen. Een andere medewerker was de lichamen door de helft aan het zagen met een kettingzaag. Weer een ander was het vlees in stukken aan het snijden en ergens anders werd een lichaam verbrand om de haren af te schroeien. Overal was er bloed. Het was een regelrechte horrorscene, een plaats van delict, een door-de-wet-geaccepteerde plek van gestructureerd geweld en massa moorden van onschuldige wezens.

Zo’n beetje aan het einde van de rondleiding, op de ‘killfloor’ zien we waar een dier nog levend binnenkomt. Ze wordt gedwongen om door te lopen, ze krijgt twee elektrische stoten aan de zijkant van haar hoofd en haar benen schoppen. Haar bek beweegt alsof ze wil schreeuwen, maar er is geen geluid. Ze krijgt een ketting om een been en dan wordt ze ondersteboven gehangen aan een kabel die rondgaat door het slachthuis. Dan begint het proces van het ontleden, waar we zojuist getuige van waren.

Via buiten lopen we verder door een open deur, naar een andere kamer. Daar zien we twee varkens die voor het luik naar de ‘killfloor’ staan te wachten. Ze kunnen nauwelijks bewegen, want er is geen ruimte in de wachtrij. Het varken wat vooraan staat staart door de deuropening naar het andere varken wat zojuist gestunned en opgehangen is. Zijn ogen zijn gevuld met angst. Hij ziet en hoort alles wat er gebeurt.

Hij loopt naar achter, zo ver als hij kan, terwijl hij getuige is van de dood van zijn voorgangers. Hij is doodsbang en het enige dat ik kan doen is kijken naar deze horror scene. Hem zien en hem dit aan laten doen. Het varken erachter wendt zijn hoofd af richting de muur. Ik kan zijn ogen niet zien. Hij wil niet zichtbaar zijn, hij wil zich gewoon verstoppen. Ik denk dat ik hetzelfde zou doen.

Dan opent het luik en het varken vooraan moet nu verder naar voren, zijn beurt om de vloer op te lopen, om zelf gedood te worden, nadat hij de anderen hun leven zag verliezen. Dit gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot. Hij vecht voor zijn leven! Maar hij maakt geen schijn van kans. Een medewerker staat al achter hem, klaar om hem te porren met een elektrische stok. Er is maar één kant waar het varken naartoe kan lopen. Het volgende slachtoffer staat achter hem, dus hij springt naar voren naar de andere kamer. Met een klap valt het luik valt achter hem dicht. Er is geen weg meer terug….

Een snelle dood bestaat niet. Stel je eens een fractie van de angst en pijn voor die deze dieren ervaren. Na de elektrische schok rolt hij al schoppend over de vloer en krijgt hij een ketting om zijn achterpoot om vervolgens ondersteboven gehangen te worden, gevolgd door verbranding en ontleding.

Nu is het de beurt van het kleintje, het varken die zo bang was dat hij zijn hoofd afwendde. Er is geen tijd en plaats om zich nu te verstoppen. En daar komt de man met de elektrische stok al…

Achter de wachtrij zijn vele hokken te zien met andere nog levende baby varkentjes, wachtend op hun dood. Ze staan strak naast en op elkaar gepakt, zonder ruimte om te bewegen. Ze wachten totdat het hun beurt is om aan te sluiten aan de wachtrij, terwijl ze niet ver daar vandaan de anderen kunnen horen schreeuwen. Het zijn er zo veel en ze wachten al een hele lange tijd zonder ook maar een beetje ruimte op die koude betonnen vloer, zonder voedsel of water, terwijl het schreeuwen van hun soortgenootjes, het geluid van de machines en de geur van bloed niet ophouden.

Ik zal het nooit vergeten, de blik in de ogen van het varkentje vooraan in de rij. Alle varkens zullen op een gegeven moment vooraan staan in deze rij. Maar dit ene varkentje, waarvan ik getuige was, totdat het zijn beurt was om naar de ‘killfloor’ te gaan; ik zag de terror in zijn ogen, ik zag hem kijken naar zijn soortgenoten voor hem, die één voor één gedood werden. Ik zag dat hij de ‘killfloor’ op werd geduwd. Bij zijn elektrocutie schudde zijn lichaam hevig, hij snakte naar adem en toen werd hij ondersteboven gehangen met een ketting om zijn rechter achterpoot. Je weet inmiddels wat er verder gebeurde…

Wie ben ik om toe te kijken en dit te accepteren? Waarom accepteren we dit? Het enige juiste om te doen is schreeuwen en ‘stop’ zeggen en ‘dit kan zo niet!’. Al is het alleen al om deze dieren te redden. Dit is pure onmacht. Maar zijn we nu echt onmachtig? Ik had iets kunnen doen. Ik weet zeker dat ik met geweld weggesleept zou worden en veel meer angst en spanning had veroorzaakt voor de varkens. Maar dan had ik het tenminste geprobeerd… Willen we immers allemaal niet iemand in ons leven die genoeg om je geeft om ten minste te proberen je leven te redden?”


Activism on The Road heeft gedurende 6 maanden door Europa gereisd om animal rights activism workshops te houden en evenementen te organiseren voor The SaveMovement, Anonymous for the Voiceless en DxE. Zo kan men in korte tijd in contact komen met andere vegans/activisten en verschillende vormen van activisme uitproberen. Het doel is om sterke communities op te bouwen omdat je samen veel sneller en grotere resultaten boekt. Ook zorgen ze ervoor dat met nieuwe organisatoren hun werk voortgezet wordt op de plekken waar ze komen. Op deze manier zet Activism on the Road wereldwijd succesvolle chapters op.

Ruth Leysner – Activism on the Road

Bekijk de Facebookpagina van Activism on the Road en lees hier bijvoorbeeld alles over de reis die Shivonne en Ruth dit jaar maakten door Oost Europa.

 

8x MAKKELIJK vegan broodbeleg

Miriam – The Veggie Reporter (voorheen Plantbasedbrekkie) –

“Oké, ik wil dat vegan gedoe wel een kans geven… Maar waar moet ik in hemelsnaam mijn boterham mee beleggen?” Een vraag uit de categorie Meest Gestelde Vragen Aan Miriam. Ik heb acht veganistische opties voor je op een rijtje gezet.

Hartig

1. In plaats van kaas

Laten we gelijk met de moeilijkste beginnen. Ja, er is vegan kaas. Of het lekker is, zul je zelf moeten ondervinden. Ik ben er niet zo’n fan van, tenzij je het in een tosti stopt, maar er zijn mensen die zweren bij een plantaardig plakje kaas.

Als ik je er dan een zou mogen aanraden: ga voor Wilmersburger. Dit merk maakt kaas dat naar kaas smaakt, maar ook nog eens de structuur heeft. Je vind het bij de meeste AH’s, Jumbo’s en in bio-winkels.

Toch niet zo’n fan van de vegan kaas? Denk dan maar zo: er zijn nog tig andere dingen waarmee jij je brood kunt beleggen. Daarbij nuttig je niet de melk die voor babykalfjes is bedoeld door echte kaas te mijden. Win win!

2. In plaats van vlees

Maak je daar maar geen zorgen over: De Vegetarische Slager’s got you covered. De producten van De Vegetarische Slager zijn tegenwoordig in bijna elke supermarkt te koop. Naast de beroemde kipstuckjes en andere hippe vleesvervangers, produceert het merk ook lekkere dingetjes voor op brood. Denk hierbij aan vegetarische boterham-, kip-, Italiaanse en Gelderse worst, maar ook – zoals hij dit zelf noemt – petit pâté en petit filet à l’Americain. Die laatste twee heb ik wel eens geserveerd tijdens een brunch met mijn familie en geloof het of niet: ze gingen als eerste op. En er stond ook ‘echte’ filet Americain op tafel. Dus.

Er zijn natuurlijk veel meer merken die plantaardig vlees verkopen. Fan van salami? De diervriendelijke variant bestaat. Snuffel gewoon eens rond bij het vegetarische schap in jouw supermarkt of wip eens langs de bio-winkel. Ontdek zelf wat jij een goede vervanger vindt, als je die nodig hebt natuurlijk.

3. In plaats van zuivelspread

Het eerste wat ik zou zeggen is: ga voor hummus in plaats van zuivelspread. Lekker makkelijk, met de nadruk op lekker. Toch komt het voor dat je gewoon even geen zin hebt in hummus. Snap ik. Een lekkere, vegan zuivelspread of roomkaas vind je bij Ekoplaza onder het merk Soyananda. Maak je het liever zelf? Kan ook. Er staan een heleboel hippe recepten online, maar voor de gehaaste mensen onder ons: ik meng wel eens wat plantaardige kwark met zout, peper en kruiden. Doet het altijd goed!

4. Hummus 2.0

Hummus saai? Welnee! Je moet het gewoon een beetje opleuken met óf een ander smaakje (denk aan rode biet, zongedroogde tomaten, tuinkruiden etc), óf wat extra groenten. Gegrilde groenten over van het avondeten van gisteren? Hup, op je hummus! Extra salade gemaakt? Leg er maar op! Het hoeft niet zo moeilijk te zijn. Lekker is het sowieso.

Nog steeds geen hummus fan?

Er zijn genoeg alternatieven. Maza verkoopt onder andere muhammara, een pittige paprikaspread, maar ook baba anoesh (een smeersel van gegrilde aubergine), tahina (met sesampasta) en esfenaj, een spinazie amandel dip. Bij de Jumbo vind je de vegan kip-kerrie salade van De Vegetarische Slager. Volgens mij moet dit wel lukken.

Zoet

5. Peanutbutter everything

Ik weet niet wat ik zonder pindakaas zou moeten. Ik eet het ZO veel. Dit is waarom ik een 100% natuurlijke pindakaas ben gaan eten. Dan krijg ik tenminste alleen pinda’s binnen en geen onnodige suikers, milieu onvriendelijke palmolie en andere gekke dingen. Het is in het begin misschien even wennen, zo’n ongezoete pindakaas. Een idee is om het te combineren met wat plakjes banaan.

Ben je allergisch voor pinda’s? Er zijn zo veel andere soorten noten- of zadenpasta’s! Mijn favorieten zijn amandelpasta, cashewpasta en zonnebloempittenpasta. Je kunt het dus ook heel makkelijk zelf maken door ze heeeeeel lang te malen in een goede keukenmachine. Ja, alleen de noten of pitten, dus. Hoe langer je ze pureert, hoe romiger de pasta wordt die zal ontstaan.

6. Fruit

Ik noemde het net al even: pindakaas met banaan, een combinatie die je waarschijnlijk niet geheel onbekend in de oren zal klinken. Ook zonder pindakaas is banaan heel lekker op brood. Niet alleen banaan, trouwens. Ik ben ook gek op appel, alle soorten bessen, kiwi, nectarines, perziken, granaatappelpitjes en dadels. De lijst is langer, maar dit zijn mijn favorietjes. Combinaties krijgen extra punten! Probeer het maar eens. Ik beloof je dat het niet tegen zal vallen (en al helemaal niet als je het combineert met je zelfgemaakte notenpasta of zuivelspread).

7. DIY chocoladepasta

O, jazeker. Je kunt tegenwoordig vegan chocoladepasta in de winkel vinden (meer daarover bij nummertje acht), maar je kunt het bijna net zo makkelijk zelf maken! Met Naturall Pure deelde ik een recept hiervoor. Het enige wat je nodig hebt is hazelnoten, cacao, agave siroop, een scheutje plantaardige melk en een goede keukenmachine. Succes gegarandeerd.

8. Of gewoon uit de winkel

Het zal je verbazen welke producten die jij gebruikt al vegan zijn. Alle soorten pindakaas (tenzij ze een extra smaakje hebben en ineens honing of melk bevatten) zijn sowieso plantaardig, maar ook veel pure chocoladepasta’s. En dus deze AH Basic Duo chocoladepasta! Echt waar. Het volledige overzicht van alle vegan chocoladepasta’s vind je hier.

Hagelslagfan? Kan gewoon! Hier zie je welke merken je moet hebben.

En dan het laatste, veelvoorkomende zoetbeleg: vruchtenjam. Bij vruchtenjam kun je er eigenlijk wel van uit gaan dat het veganistisch is, maar ik kijk altijd even of er toch niet gelatine in deze spread verwerkt is. Vroeger deden ze dat, maar tegenwoordig wordt er in 99% van de gevallen een plantaardige gelatine gebruikt dat pectine heet.

Hoe zit het met boter?

Ervan uitgaande dat je margarine of halvarine op brood smeert: dat zit waarschijnlijk wel goed. De meeste margarines worden uit plantaardige oliën gemaakt. Een enkele keer zit er wat melkvet in, maar de echte boosdoener is een dierlijke vitamine D3. Deze vitamine wordt gewonnen uit schapenwolvet. Not so vegan. Een overzicht van vegan margarines en halvarines vind je hier, maar mijn favoriet is de 100% plantaardige margarine van Becel (en dan het liefste die met walnootolie hihi). Mijn moeder is fan van Wajang, maar vooral omdat zij dat nog van vroeger kent. Wajang gebruik ik altijd in recepten waarbij ik harde boter nodig heb. Deze vind je bij de Plus, Jumbo, Coop, Deen, Hoogvliet… dat soort winkels.

Ik hoop dat dit helpt. Staat er niets tussen voor jou, of heb je een aanvullend idee? Laat het me weten via Instagram, Facebook of via de mail!

Geen van deze producten is gesponsord. Ik ben er oprecht enthousiast over.


Dit artikel is eerder verschenen op plantbasedbrekkie.com

Door Miriam – The Veggie ReporterPlantbased Brekkie 

Barbecueën als een baas

Giulia Califano – renmeisje.com –

Ik ben dol op barbecueën! Ja, zelfs als veganist. Barbecueën staat voor mij gelijk aan mooi weer, goed gezelschap en smaakvol eten. Met de juiste materialen en knowhow geniet je ook als veganist van een heerlijke barbecue! Hoe en wat? Dat leg ik je graag uit! 

Barbecueën als een baas

HET DRAAIT NIET OM VLEES

Ondanks dat het wel zo in ons hoofd geprent is, draait barbecueën niet om vlees. Het draait om de typische smaak die barbecueën aan je eten geeft en om de sfeer die met barbecueën samengaat. Daarvoor maakt het echt niet uit of je een lapje vlees op de barbecue gooit of een stuk tempeh bacon. Er zijn zelfs heel veel groenten die ontzettend lekker smaken als ze op de barbecue geroosterd zijn, zoals maïskolven en spiesjes met paprika, champignons en courgette. Of wat dacht je van aardappelen? Gepoft of in stukjes op een bakplaat. Er kan véél meer op de barbecue dan alleen vlees, kip en vis: think out of the box!

DSC_9064-01KRUIDEN

Wat veel mensen ook zo lekker vinden aan barbecueën zijn de marinades die gebruikt worden om barbecuevlees op smaak te brengen. Die marinades kun je echter ook gewoon zelf maken en gebruiken op tempeh, tofu of andere vleesvervangers! Leef je uit met diverse kruiden en specerijen, olie en sojasaus. Je kunt het zo gek niet bedenken of het smaakt! Wat denk je van in sojasaus en pindakaas gemarineerde tofu? Het komt zomaar in me op, ik heb het nog nooit geprobeerd, maar het lijkt me heerlijk!

DSC_9119-01.jpegBIJGERECHTEN

Onmisbaar bij een barbecue zijn de bijgerechten. Salades, brood met tapenades en misschien wat snackgroenten voor tijdens het wachten op de volgende ronde. In de zomertijd zijn natuurlijk overal kant-en-klare salades te koop, maar je maakt ze veel gemakkelijker, goedkoper én lekkerder zelf! Ga bijvoorbeeld voor een gezonde aardappelsalade of een heerlijk frisse pastasalade. Leef je uit met kruiden, felgekleurde ingrediënten en lekker veel groenten. Een feestje op je bord!

Brood met kruidenboter uit de oven (1)ZORG VOOR EEN GOEDE BASIS

Succesvol barbecueën begint bij de basis: een degelijke barbecue. Zeker als je plantaardig eet een must: je mist namelijk het vet van vlees dat de barbecue nog wel eens een handje wil helpen. Een goede barbecue koop je al vanaf een paar honderd euro, maar je kunt je passie voor barbecueën ook uitleven op barbecues tot bijna 3000 euro. Zorg ervoor dat je een barbecue kiest die bij je past. Bij Kamado Express hebben ze bijvoorbeeld een kamado BBQ die zo compact is dat je hem gemakkelijk overal mee naartoe kunt nemen maar ook een exemplaar waarbij je zelfs de temperatuur kunt regelen via een afstandsbediening met WiFi. Het moet niet gekker worden! 😉

Denk voordat je een barbecue aanschaft daarom even goed na wat jij van je barbecue verlangt. Een degelijke barbecue gaat jarenlang mee en doet zijn aankoopprijs eer aan, dus doe vooral je research! Vergeet vooral ook niet de details: met een pizzasteen maak jij veel lekkerdere pizza’s dan het afhaalrestaurant en met een zoutsteen krijgt elk hapje een compleet andere dimensie. Bij (online) winkels zoals Kamado Express helpen specialisten je uiteraard graag bij je keuze!

IMG_20170904_172801_896GENIET

Het allerbelangrijkste van barbecueën is wat mij betreft het genieten van met elkaar samenzijn. Barbecueën doe je niet zomaar even snel tussendoor: daar neem je de tijd voor. Dus of je nu barbecuet met alleen je partner, met je hele familie of met een hechte vriendengroep: geniet van het samenzijn. Het is mooi weer, jullie hebben tijd voor elkaar vrijgemaakt en dat allemaal onder het genot van een lekker hapje en drankje.

We hebben er de afgelopen maand al even van mogen proeven, maar ik kan niet wachten tot de echte zomer aanbreekt!

Wat vind jij het allerfijnste aan barbecueën?

DSC_8811-01

Disclaimer: dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Kamado Express. Dit verandert echter niets aan mijn standpunt: ik ga alleen samenwerkingen aan waar ik oprecht achter sta en geef altijd mijn eigen eerlijke mening.

Dit artikel verscheen eerder op www.renmeisje.com/2018/04/29/barbecueen-als-een-baas 

Je kan Renmeisje volgen op Instagram en op Facebook!

Vrijheid

Geertje Couwenbergh – geertjecouwenbergh.com –

Een Frans-Amerikaanse vriendin vertelde me onlangs een familieverhaal over haar geboortestreek in de Limosin, dat een actief gebied was voor verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Op zaterdagmiddag 10 juni 1944 omcirkelden Duitsers het buurtdorp Oradour-sur-Glane. Mannen werden gescheiden van de vrouwen en neergeschoten. Vrouwen en kinderen werden opgesloten in de kerk, en die werd in brand gezet. Binnen enkele uren werden 642 mensen vermoord, slechts zes dorpsbewoners ontsnapten. De grootouders van mijn vriendin roken die dag de geur van verbrand vlees in de lucht. Nietsvermoedend van de slachtpartij hadden ze aangenomen dat er in Oradour die dag een feestelijke barbecue gaande was.

De zomer van 2017 was er geen oorlog, maar het was net als in 1944 een zomer van levend verbrand vlees. Geen mensendieren maar 229 duizend kippen en varkens verbrandden levend in stalbranden. Dit nog los van de miljoenen met fipronil besmette kippen die gedood moesten worden – én de 1,7 miljoen dieren die de Nederlandse vleesindustrie, houd je vast, per dag vermoordt.

Nu is het geweld dat we accepteren en in stand houden vol paradoxen: zo is het mishandelen van je hond een misdaad maar is het doden van de 522 dieren die een gemiddelde Nederlander per jaar eet, dat niet. Geweldnormen zijn bovendien niet statisch: zo is het relatief kort geleden dat het mishandelen van vrouwen of bezitten van andere mensen een volkomen geaccepteerde vorm van agressie was. Psychologisch onderzoek wijst uit dat we over het algemeen pas geweld kunnen toepassen op het moment dat we het verschil tussen onszelf en de ander vergroten. Anders gezegd; massamoord  werkt alleen maar als je de ander minder-dan-menselijke, vaak dierlijke eigenschappen toedicht. Tragisch en treffend kopte de Volkskrant na de stalbranden op 5 augustus: “‘Zielig’, vindt de Nederlander en steekt de barbecue aan.” De link tussen het anonieme varken uit de megastal en Fido of de poes -laat staan medemensen – was voor velen nog te ver buiten bereik.

Maar die tijd is aan het veranderen. Wetenschappelijk onderzoek knaagt aan de fundamenten van ons antropocentrische wereldbeeld. De inzichten over de intelligentie en sociale complexiteit van de dieren zwellen aan. Samen met de inzichten over hoe niet-duurzaam en ongezond het eten van zoveel vlees is.

Voortschrijdend inzicht over de haarbal van geweld, het verschil tussen mensendieren en andere dieren, ethiek en ‘de ander’ confronteert een weldenkend mens met een doorlopende stroom onmogelijke vragen. Waren de Duitsers die in 1944 Oradour-sur-Glane uitmoordden monsters? Ben jij onschuldig als je megastallen in stand houdt? Hoeveel levend verbrandde kippen wegen op tegen één levend verbrand kind? Wat is het verschil tussen het levend verbrandde varken in Erichem en datzelfde varken, na dagenlang transport en een enkeltje slachthuis, op uw barbecue? Ga er maar aan staan. Zulke vragen zijn een enkeltje controverse – wellicht onbeantwoordbaar behalve diep persoonlijk.

Vorige week ontving ik een video over mensen die zélf de Holocaust hadden overleeft en precies daardoor hadden besloten geen dieren meer te eten. Velen van hen, zoals de 82-jarige Dr. Alex Hershaft, besloot zelfs hun leven toe te wijden aan het verlichten van “alle vormen van onderdrukking”. Dat trof me. Vaak wordt namelijk gezegd dat je leed niet met leed moet vergelijken. Maar is dat niet hoe we leren als mensheid? “‘Nie wieder’ gaat niet over wat anderen ons niet mogen aandoen”, aldus Herschaft. “Het zou moeten gaan over wat wij anderen niet mogen aandoen.”

Oradour-sur-Glane ligt er nog precies bij zoals de Duitsers het dat weekend in juni hebben achtergelaten. Als je er rondloopt wordt het getal 642 heel echt. De verbeeldingskracht voor de 229 duizend zal je grotendeels zelf moeten opbrengen. Tommy Wieringa schreef over de vleesindustrie in het AD ‘– het is alleen maar omdat dit zich in het verborgene afspeelt, dat we daarmee kunnen leven. Niet ons voorstellingsvermogen schiet te kort, we zijn simpelweg opgehouden met het ons voor te stellen. Die onverschilligheid, dat is onze misdaad jegens het productiedier. ‘ Mijn wens voor deze dierbare dagen waarin we stilstaan bij onvrijheid en vrijheid,  is dat ik mijn voorstellingsvermogen mag blijven oprekken. Hoe ingewikkeld het ook mag worden: het is het beste tegengif voor onverschilligheid.

Geertje Couwenbergh 

www.geertjecouwenbergh.com

Auteur van onder andere ‘Lieve Lot’.

Tips voor de vega(n) op reis

Petricia Siepman – www.plantmadepretty.com –
“En hoe doe je dat dan buiten de deur? En op vakantie?”, is een vraag die ik wel eens krijg. Thuis kun je natuurlijk eten wat je wil, maar buiten de deur is het misschien lastig om geen vlees/vis/dierlijke producten te eten, omdat niet iedere menukaart en vakantiebestemming hierop voorbereid lijkt te zijn. Wil je toch in de hand houden of je en hoeveel dierlijke producten je op vakantie naar binnen schuift? Deze tips zorgen voor een goede voorbereiding, zodat jij relaxed op vakantie kunt.

1. Zelf koken

Hier kan ik kort over zijn. Als je zelf kunt koken tijdens je verblijf, hou je de controle over wat je eet en hoef je niets aan anderen over te laten. Wat je hier wel voor nodig hebt is supermarkten. Zorg dat je die van tevoren al even hebt opgezocht. Maar je wilt misschien wel een keer buiten de deur eten, dus lees vooral verder.

2. Handige apps

  • Als je graag uit eten gaat download dan de app HappyCowHappyCow geeft inzicht in restaurants met een volledig of gedeeltelijk veganistisch/vegetarisch menu.

 

  • Ook enorm handig om te downloaden is Veganagogo. Deze app vertaalt basiszinnen, bijvoorbeeld waarin je de ober vraagt welke gerechten zonder dieren en dierlijke producten zijn, in de taal van jouw keuze. Ook andere vegan vragen worden hierin vertaald, bijvoorbeeld: ‘kan de kok een gerecht voor mij maken zonder vlees en dierlijke ingrediënten’? Ook vertaalt deze app complimenten aan de chef/ober en manieren om te bedanken.
  • Een handige app voor als je naar een supermarkt gaat is ‘Is it vegan’. Scan de barcode van een product en de app vertelt je of de app Vegan is. Als voorbereiding voor in de supermarkt is de volgende tip ook heel handig.

3. Spreek de taal (tot op zekere hoogte)

  • Ik noemde net Veganagogo, maar misschien is het ook slim om een aantal zinnen zelf voor te bereiden. Je kunt simpelweg kaartjes maken met handige basiszinnen, zodat je vragen kunt stellen over je eten en zodat je vegan gerechten kunt bestellen.
  • Ook kun je op www.lekkerplantaardig.net/vgp/v-pas in veel verschillende talen kaartjes downloaden die je kunt laten zien aan je ober. Hierin leg je uit wat je niet en wat je wel eet.
  • Woorden die sowieso handig zijn om te weten (ook wanneer je ingrediënten checkt in de supermarkt): ei, boter, kaas, melk, honing, vlees, vis, room, dressing, olijfolie, veganistisch/vegetarisch, salade.
  • Wat ook kan is het Vegan Passport bestellen. Dit boekje, ter grootte van een paspoort, biedt je in verschillende talen uitleg van wat je wel en niet eet als vegan. Deze uitleg kun je laten zien aan je ober/chef.

Er wordt vaak positief gereageerd als je je goed hebt voorbereid om je wensen in de desbetreffende taal uit te leggen. Veel mensen waarderen de moeite.

4. Vegan adresjes noteren

Thuis vanachter je laptop kun je alvast een paar leuke restaurants en lunchadresjes opschrijven die vegan opties bieden. Hier kun je natuurlijk ook de HappyCow app voor gebruiken, maar niet ieder restaurant wordt hierin opgenomen. Zelf vooraf even kijken kan de moeite waard zijn.

5. Neem een aantal producten mee waar je even op vooruit kan

Mocht je tijdens de eerste dag(en) op je vakantie nog niet goed weten waar alles te vinden is, dan kun je even vooruit met producten uit je koffer. Denk aan noten, nak’d bars, gedroogd fruit, pindakaas, hummus, crackers, wraps, een zak bonen van Hak en bakjes met droge havermout aangevuld met noten en kaneel (hier doe je desnoods water bij en je ontbijt is klaar). Stel dat je tijdens je vakantie zelf gaat koken neem dan bijvoorbeeld zelf plantaardige bouillon mee, bijvoorbeeld die van Zonnatura.

6. Wees creatief in “gewone” restaurants

Met een beetje creativiteit kom je vaak wel een heel eind. In gewone restaurants kun je misschien wel wat met een combi van side-dishes. Zo was ik een keer in een Italiaans restaurant waar er veel hoofdgerechten waren met kaas/room ergens door heen. Bij de side-dishes stond gebakken champignons in olijfolie, een bakje tomaten, een bakje rauwkost en een bakje cannelinibonen. Deze vier bestelde ik zonder dressing en gooide ik lekker door elkaar met een scheut olijfolie. De lekkerste maaltijd tijdens die vakantie! Verder kun je vaak gaan voor pizza zonder kaas, friet met ketchup en de vegetarische burger van McDonalds. In het buitenland heet deze wel eens de Vegetable Deluxe burger. Even goed kijken naar de sandwich sauce, hier zit ei in, maar je kunt vragen of je deze burger mag zonder saus. In Nederland is de Veggie Burger van McDonalds zelfs geheel vegan, inclusief saus. Mocht je op vakantie voor een pasta gaan: penne en spaghetti zijn meestal wel zonder ei. Als je woord ‘ei’ weet in de taal van het vakantieland, dan kun je dat even navragen.

Succes en een hele fijne vakantie!

Petricia Siepman – www.plantmadepretty.com

Dit artikel is eerder verschenen op: www.plantmadepretty.com/tips-voor-de-vegan-op-reis

Recept: “Saucijzenbroodjes”

Giulia – www.renmeisje.com –

Recept: “Saucijzenbroodjes”Weet je wat ik de allermooiste recepten vind? De recepten die zelfs omnivoren massaal over de streep trekken! Mijn tiramisu stond wat dat betreft tot een week geleden met stip op één. Totdat deze saucijzenbroodjes in beeld kwamen! Dé manier om echte vleeseters compleet versteld te doen staan: als zelfs je sceptische collega’s niet kunnen wachten tot dit recept online staat omdat ze deze “neppe” saucijzenbroodjes zo veel lekkerder vinden dan de “echte”, zijn het zeker winnaars. Beloofd is beloofd, bij deze de verlossende woorden!

INGREDIËNTEN VOOR 6 BROODJES OF 24 MINI’S

BEREIDINGSWIJZE

  • Verwarm de oven voor op 210 graden.
  • Laat de velletjes bladerdeeg een paar minuten ontdooien tot ze buigbaar zijn.
  • Breng de vegaburgers op smaak met de kruiden en maal met je handen alles goed door elkaar.
  • Leg in het midden van elk plakje bladerdeeg een ‘worstje’ van je gekruide ‘gehakt’.
  • Vouw de plakjes bladerdeeg dubbel en druk dicht met een vork.
  • Optioneel: voor snackbroodjes kun je nu elk saucijzenbroodje in vieren snijden.
  • Strijk een theelepeltje amandelmelk over de bovenkant van de broodjes.
  • Bak de saucijzenbroodjes 30 minuten in de voorverwarmde oven.

Je kunt de saucijzenbroodjes direct opeten maar kunt ze ook prima later nogmaals even opwarmen in de oven of magnetron.

Eet smakelijk!

Laat je me weten wat je van dit recept vindt?
Reageer hieronder of tag @renmeisje in je foto op Instagram of Facebook!

Giulia – www.renmeisje.com 

Cold Turkey Vegan + Vegan quiche

– Merel – BlackbirdsandCakes –

Waarom ik kies voor een vegan lifestyle

Als je mij vijf jaar geleden had gezegd dat ik nu veganist zou zijn, dan zou ik je vierkant hebben uitgelachen. Ik snapte de beweegredenen totaal niet, al ben ik wel altijd een dierenvriend en natuurliefhebber geweest. Het was een ver van mijn bed show, ik kende niemand die veganistisch at, en eigenlijk ook geen vegetariërs. Ik at zelf dagelijks vlees of vis, en heb er nooit bij stil gestaan waarom je dit niet zou doen.

Flexi

Toen ik na een tijd samenwonen weer alleen ging wonen werd ik flexitariër, deels uit gemak, deels omdat ik veel vegetarisch gerechten lekkerder begon te vonden dan gerechten met vlees. Ik vond dit ook een goede ontwikkeling omdat ik ondertussen wist dat het eten van vlees zwaar belastend is voor ons milieu. Toen ik met mijn vriend ging samen wonen hebben we samen deze trend voortgezet.

Ik volgde in de periode dat ik flexitarier was een aantal veganistische blogs zoals de Groene Meisjes en Lisa Goes Vegan. En maakte regelmatig een recept van deze blogs. Maar zelfs toen heb ik nooit echt met het idee gespeeld vegan te gaan leven omdat het mij te moeilijk leek (achteraf gezien geheel onterecht natuurlijk).

Gezondheid

In 2015 ben ik een aantal weken ziek geweest, ik had hevige buikpijnaanvallen waardoor ik niet kon werken en amper de deur uitkwam. Na tal van doktersbezoeken was de oorzaak hier van nog steeds niet bekend. Ik ben het toen bij mezelf gaan zoeken. Ik wist dat je voedingspatroon veel te maken kan hebben met gezondheidsproblemen. Na mezelf goed ingelezen te hebben in gezondheidseffecten van plantaardig eten, was ik overtuigd. Dit moest ik gaan proberen om van die vervelende buikpijnaanvallen af te komen. Gelukkig stond mijn vriend hier ook voor open en begonnen wij samen aan dit avontuur.

Wij zijn redelijk cold turkey plantaardig gaan eten. We wisten niet zo goed waar we moesten beginnen en het kostte ons veel tijd om goede recepten te vinden en de producten bij elkaar te zoeken. Wat we vooral lastig vonden was buiten de deur eten, want hoe ging je, je familie of vrienden duidelijk maken dat je geen dierlijke producten wilt eten. Of wat doe je in een restaurant? Daar hebben we dan in het begin ook wel eens mee gesmokkeld. Dit voelde achteraf eigenlijk nooit goed. En al vrij snel gaven wij onze eetwensen duidelijker aan in restaurants en wanneer we gingen eten bij andere.

Met mijn gezondheid ging het ondertussen een stuk beter. Ik had nog nooit zo veel energie gehad, mijn dagelijkse hoofdpijn was verdwenen en ook mijn buik was eindelijk rustig. Ik had eerder bijna dagelijks een opgezwollen buik en regelmatig buikpijn, na de overstap naar plantaardige voeding komt dit nog maar zelden voor. Ik heb al langere tijd last van eczeem, dit was eerder het hele jaar door aanwezig. Nu merk ik het alleen nog maar met weersomslagen.

Logisch

Nadat ik al een tijdje volledig plantaardig at, vond ik het een logische stap om helemaal geen dierlijke producten meer te gebruiken. Dat leren jasje zat toch niet meer zo lekker nu ik wist hoeveel dierenleed er aan vast kleefde, deze gaf ik aan een vriendin. Ik maakte de cosmetische producten die ik nog had op, en verving deze langzaam door diervriendelijke varianten. Ook met mijn kledingkeuzes houd ik rekening met de diervriendelijkheid van de kleding. Ik draag geen kleding van leer, bont of wol.

Hoewel ik ben begonnen met plantaardig eten voor mijn gezondheid houd ik mijn veganistische levensstijl vol om ethische redenen. Ik eet namelijk helemaal niet altijd zo gezond en kan enorm genieten van een vegaburger op z’n tijd, een flinke klodder vegan mayo en vegan kaas.

Na het zien van verschillende documentaires en het lezen van artikelen over dierenwelzijn en milieuproblematiek, sta ik 100% achter deze keuze. En vind ik het eigenlijk jammer dat ik mezelf hier niet eerder in had verdiept. De grootste reden voor mij om vegan te leven is dan ook het dierenwelzijn en de toenemende milieuproblematiek.

Vegan groente quiche

Dat je als veganist niets hoeft te missen bewijst dit recept voor vegan quiche wel! Geloof me, een quiche zonder ei en room smaakt echt heerlijk hoor!

Ingrediënten

Voor de bodem: 

  • 275 g bloem
  • 1/2 tl zout
  • 160 g kokosolie (op kamertemperatuur)
  • 50 a 150 ml ijskoud water

Voor de vulling:

  • 1 el olijfolie
  • 1 ui, gesnipperd
  • 2 teentjes knoflook, geperst
  • 1 groene paprika, grof gesneden
  • 250 g broccoli, gesneden in roosjes
  • 125 g kastanje champignons, in plakjes
  • 500 g tofu, uitgelekt
  • 1 tl van elk: kurkuma, oregano, basilicum, rozemarijn, tijm
  • Zout en peper naar smaak
  • 160 ml plantaardige melk
  • 6 zongedroogde tomaatjes, gesneden in reepjes

Bereiding

Voor de bodem:

  • Voeg de bloem en het zout toe aan een grote kom en meng. Voeg vervolgens de kokosolie toe per lepel. Meng het geheel met een deegsnijder of vork door elkaar tot je een fijne kruimel-achtige structuur krijgt zoals nat zand.
  • Voeg het ijskoude water eetlepel voor eetlepel toe en meng met een houten spatel. Voeg zoveel water toe tot het een deeg vormt en aan elkaar gaat plakken.
  • Kneed het deeg goed voor een aantal minuten op een bebloemd werkblad tot je een soepele deegbal hebt. Vorm het deeg tot een grote ronde schijf en rol het uit tot het in je bakvorm past.
  • Leg het deeg in de bakvorm en druk het lichtjes aan zodat de vorm helemaal bekleed is met het deeg. Leg de bakvorm in koelkast tot je klaar bent met de vulling.

Voor de vulling:

  • Verwarm de oven voor op 220 graden.
  • Verhit de olie in een grote pan en bak fruit hierin de ui en knoflook tot ze zacht zijn. Voeg de champignons, paprika en broccoli toe en bak tot in ongeveer 8 a 10 minuten zacht en gaar.
  • Blend in een keukenmachine de tofu, kruiden, zout, peper en plantaardige melk tot een glad mengsel. Roer het mengsel door de gebakken groente en voeg ook de zongedroogde tomaat toe.

En bakken maar

  • Haal de bodem uit de koelkast en stort hier de vulling in. Bak de quiche in een voorverwarmde oven op 220 graden voor ongeveer 30 minuten. De quiche is gaar als de randen goud-bruin zijn en wanneer er een tandenprikker droog uit komt wanneer deze je in het midden prikt.
  • Verdeel de quiche in stukjes en serveer met bijvoorbeeld een groene salade.

Eet smakelijk!

Merel – www.blackbirdsandcakes.nl

Stoppen Met Vlees: anti-stoffig

– Mark Schadenberg – YourPlantbasedCoach –

“Het lezen van de reden van iemand anders, kan je een nieuw perspectief geven en inspireren om het te proberen!”

Het is bijna vijf uur in de avond en ik kijk naar de drukke Amsterdamse straat waar de toeristen zich schuilen voor de regen en waar de “echte” Amsterdammers door de regen fietsen naar huis, school, werk of de supermarkt. Er wordt gesleept met tassen vol boodschappen en restaurants vullen zich met mensen die graag willen iets eten.

Na mijn hele leven lang opgegroeid te zijn met het eten van vlees, ben ik inmiddels langzaam overgestapt naar een meer plantaardig dieet.

In 2017 ben ik acht maanden bezig geweest met het voorbereiden voor een fitness wedstrijd, waarbij ik gemiddeld 1 kg kip, 6 eieren, 500-750 ml kwark en 3 whey eiwitshakes per dag weg at.

Hoewel dit voor veel sporters een droom is, merkte ik dat ik hier steeds meer moeite mee had. Tijdens de maanden van voorbereiding ben ik ook nog drie maanden in Kuwait geweest, waar ik twee Amerikanen leerde kennen die beide vegan waren. Ik vond dit met name interessant, omdat het enorm lastig is voor vegans om daar aan eten te komen.

Nu denk je vast: “Uh, wat groente, fruit en noten en klaar!”. Maar bij de meeste eetgelegenheden zat de kaassaus al over de groenten of de kip al door de rijst en was de keuze daardoor enorm beperkt. Ik had echt respect voor ze, want één van deze dames heeft maar drie maanden lang bijna alleen maar granola met fruit en noten gegeten. Iets wat nou niet echt een leuke manier van leven is. Maar ze hield het wel vol.

Mede naar aanleiding van deze ontmoeting ben ik mij als personal trainer en vitaliteitscoach meer gaan verdiepen in de vegan / plant-based wereld. Hierbij werd ik steeds nieuwsgieriger en begon ik steeds meer te lezen over de vele gezondheidsvoordelen die veel mensen ervaren bij de overstap naar een plantaardig dieet.

Na mijn wedstrijd in december 2017 had ik veel last van de drang om te snoepen en een constant hongergevoel. Ik had moeite om nog “normaal” te eten en ook de gedachte “alles moet op” kwam 24 uur per dag in mij op. Uiteindelijk daalde ook mijn plezier rondom eten en kreeg ik steeds meer lichamelijke klachten, zoals een slechtere huid, darmklachten, ontstekingen en steeds meer blessures. Omdat ik gelezen had dat een plantaardig dieet mij zou kunnen helpen om van deze cravings af te komen ben ik langzaam de overstap gaan maken.

In december was dit in Amerika nog lastig om vol te houden, maar vanaf januari 2018 ben ik min of meer in één keer 100% omgeslagen. Hier maakte ik overigens niet echt een “big deal”  van of schreeuwende het naar de buitenwereld. Ik deed gewoon iets waarvan ik dacht dat goed voor mij was en mij kon helpen en ik  had eerlijk gezegd nooit verwacht dat het mij zo goed zou bevallen. Het is echt totaal niet lastig geweest om vlees- en zuivelproducten te elimineren en deze te vervangen door plantaardige alternatieven.

“Ik wil het ‘stoffige imago’ van veganisten laten verdwijnen”

Wat merk ik vooral? Dat de meeste mensen eigenlijk geen idee hebben wat een plant-based dieet is. Ook hebben veel mensen een (voor-)oordeel over vegans. Dat ze mensen die vlees eten als “slechte mensen” zien of nergens anders over kunnen praten.

Persoonlijk heb ik altijd respect voor mensen die wel of niet beslissen om vlees of eieren of zuivelproducten te (blijven) eten. Ik heb voor mezelf de keuze gemaakt om veganistisch te gaan leven en ik zal ook iedereen adviseren om plantaardig te gaan eten. Wil iemand dit niet? Prima, even goede vrienden.

Verder merk ik ook veel onderlinge strijd bij veganisten, maar mensen er is nog veel meer moois in de wereld. Wij hebben deze keuze gemaakt voor onze gezondheid en/of voor de dieren, maar vergeet a.u.b. ook niet de liefde en respect voor onze medemens. Samen staan we sterk!

Ook als #veganist #plantbased atleet kan je spiermassa behouden!

Ik krijg nu via mijn social media (@markschadenberg) regelmatig vragen of ik wel genoeg eiwitten binnen krijg of niet bang ben dat ik mijn spiermassa ga verliezen. Ook willen mensen vaak weten hoe ik mijn maaltijden samenstel of het niet te eentonig is of ik vlees mis, etc.

Er heerst momenteel dus nog veel verwarring over plantaardige voeding. Ik denk dat mensen wel graag een overstap zouden willen maken, maar geen idee hebben hoe ze dat moeten doen. Bovendien zijn er in de huidige fitness branche, niet veel coaches en personal trainers die hier ervaring mee hebben.

Daarom heb ik de volgende opleiding afgerond “Elite Sport Nutrition Plant-Based “ en op dit moment bezig met Plant-based Nutrition (eCornell , T Colin Campbell Center of Nutrition Studies).

Sinds 2 weken  ben ik samen met mijn collega trainer en coach Leon, die al een lange tijd plant-based nutrition eet een online coaching platform (Your Plant-Based Coach) gestart om mensen beter te informeren en te helpen bij de overstap naar een plantaardig voedingspatroon. Maar ook mensen die al jaren veganistisch zijn kunnen bij ons terecht voor begeleiding en het behalen van hun gezondheid- en fitnessdoelen.

Op onze website en ons platform delen we onze kennis en ervaring op het gebied van training, voeding en een plantaardige leefstijl en willen we zoveel mogelijk mensen inspireren om deze levensstijl ook te proberen en bij te dragen aan een betere wereld met meer compassie en respect voor mens, dier en milieu.

“Be the change that you wish to see in the world”

Mark Schadenberg
@Yourplantbasedcoach


Heb jij interesse in een plant-based meal plan of online coaching? Ga dan naar www.yourplantbasedcoach.com en gebruik de kortingscode “stoppenmetvlees” en je ontvangt 10% korting op een plantaardig voedingsschema of 1 maand coaching (actie geldig t/m 31 juni 2018).


 

Zoveel meer dan alleen gezondheid

– Rob Möhlmann – www.lekker-leven.com –

Mijn naam is Rob en mijn reis naar een gezonde levensstijl begon op 23 december 2012. Ik had er genoeg van dat ik één of twee keer naar de sportschool stoof om mezelf weer strak en fit te sporten, om het vervolgens na een aantal maanden weer te laten versloffen. Ik voelde me dik en was teleurgesteld dat ik het niet kon volhouden.

Via Twitter volgde ik iemand die regelmatig berichten plaatste over bootcamps. De foto’s die zij deelde maakte mij nieuwsgierig. Via het internet zocht ik of er in Uden ook bootcamps werden georganiseerd. De eerste hit was direct raak. Reactief Uden, een vereniging voor fysieke, mentale en sociale conditietraining. Op hun website las ik: “RAU is een vereniging voor fysieke, mentale en sociale conditietraining. Onze holistische aanpak zorgt er voor dat je weer plezier krijgt in een gezonde levensstijl!”

Holistische aanpak? Plezier in een gezonde levensstijl? Dat was wat ik zocht. Direct nam ik contact met ze op. Al snel kreeg ik de uitnodiging om gezellig mee te komen sporten. Vanaf die allereerste keer in december 2012 ben ik niet meer weggeweest.

De holistische aanpak van Reactief Uden hielp mij in te zien dat gezondheid van meer dingen afhangt dan bewegen alleen. Je gezond voelen betekent naast fysieke fitheid ook een gezond eetpatroon, training en onderhoud van sociale en mentale eigenschappen en vooral meer bewustzijn van het heden (mindfulness).

Langzaam maar zeker ontwikkelde ik mijn kijk op eten. Wat stopte ik eigenlijk dagelijks in mijn mond en was dat wel goed voor mij? Zo kwam ik er achter dat ik het heft in eigen handen moest nemen als ik echt gezonder wilde gaan leven.

Veganchallenge

Meer en meer begon ik over gezondheid te lezen. Getriggerd door de film ‘Forks Over Knifes‘ en ‘Super Juice Me‘ van Jason Vale, besloot ik op 1 oktober 2014 een maandje geen vlees meer te eten. Ik meldde mij aan bij de Veganchallenge en maakte voor het eerst in mijn leven kennis met een plantaardig eetpatroon.

Na een maand sprak ik met mijn vriendin en zei haar dat ik me schoon voelde. Dat klinkt misschien gek maar mijn lijf voelde opgeruimd, vitaal en krachtig. Ik heb energie voor twee en huppel als een jonge God de trap af (analyse van mijn vriendin). Hoewel ik vreesde dat het moeilijk zou worden, heb ik die eerste maand totaal niet als een uitdaging ervaren. Al vanaf dag één voelde het goed. Het voelde zelfs zo goed dat ik besloot om mijn plantaardige levensstijl nog even voort te zetten.

Wat ik erg fijn vind aan plantaardig eten is dat je je geen zorgen hoeft te maken hoeveel je eet. Geen calorieën tellen dus. Ik eet meer dan voldoende en toch voel ik me niet overdreven vol. Wel heel verzadigd. Plantvoedsel bevat precies de juiste hoeveel vet en zorgt voor directe energie.

Vijf maanden verder

Toen ik aan dit avontuur begon wist ik niet welke impact dit op mijn leven zou hebben. Natuurlijk wist ik dat het eten van meer groente en fruit zou bijdragen aan een betere gezondheid. Maar het volledig wegsaneren van vlees en zuivel was voor mij een nieuwe ervaring. Inmiddels was ik vijf maanden verder en was ik overtuigd dat een plantaardig eetpatroon één van de beste keuzes is die ik in de afgelopen tijd had gemaakt.

Wat ik ook leerde is dat plantaardig eten helemaal niets te maken heeft met konijnenvoer. Deze uitspraak hoor ik nog wel eens wanneer ik aan mijn schaal met groente zit tijdens de lunchpauze op mijn werk. Plantaardig eten is verre van dat. Als je mij al wat langer volgt heb je vast de verschillende recepten op mijn website www.lekker-leven.com voorbij zien komen. Tijdens mijn plantaardige ontdekkingstocht heb ik persoonlijk nog nooit zoveel kleur op mijn bord gehad en nog nooit zo divers gegeten. Het is werkelijk ongelooflijk hoeveel smaken je vergeet wanneer je eenzijdig eet. (vleeseters eten meestal eenzijdig)

Mede door het switchen naar een plantaardig eetpatroon zijn mijn smaakpapillen geëxplodeerd. Kun je je voorstellen dat ik aan het einde van de challenge helemaal geen behoefte had om te stoppen? Waarom zou ik?

Langzaam transformeerde ik van een vleeseter naar een planteneter. Mijn gezondheid veranderde spectaculair. Ik viel af en voelde me fitter en fitter worden. Ik slaagde er zelfs in om na 35 jaar van hormoonpillen af te komen. Inmiddels eet ik al ruim drie jaar geen vlees, geen vis en geen dierlijke zuivel meer.

Persoonlijke ontwikkeling

Naast alle ervaring op voedingsgebied gebeurde er nog iets moois. Ik kreeg meer oog voor dierenwelzijn. Nooit eerder stond ik stil bij de dieren wanneer ik mijn mes in een sappig biefstukje zette. Nooit eerder vroeg ik mij af waarom ik wel een stukje rundvlees kon eten maar niet het malse dijbeen van een Golden Retriever. Nooit heb ik mijzelf de vraag gesteld waarom ik vroeger wel eens chicken wings at bij McDonald’s, maar hier nooit aan dacht wanneer ik mij verbaasde over de gracieusheid van een zwaan. Een verklaring hiervoor vind je in de video The secret reason we eat meat van psychologe Dr. Melanie Joy. Op heldere maar schokkende wijze legt zij uit hoe wij vanaf onze geboorte worden beïnvloed. Vlees eten wordt ons met de paplepel ingegoten. Vlees eten is normaal, het is natuurlijk en het is nodig om gezond te blijven. Maar is dit zo? Inmiddels stapelen de bewijzen zich op dat het tegenovergestelde waar is.

Wanneer je de video van Melanie Joy eens goed tot je laat doordringen en je probeert er zonder vooringenomenheid naar te kijken, kun je maar tot één conclusie komen. De vleesindustrie is fucked up en zolang wij met zijn allen vlees blijven eten, stimuleren wij de ondergang van ons eigen bestaan. Kun je dit echt zo zien? Ja, volgens onafhankelijke wetenschappers is de vleesindustrie het allergrootste probleem van de mensheid. Niet alleen ruïneert zij onze planeet maar zijn zij ook medeverantwoordelijk dat er jaarlijks honderdduizenden mensen onnodig lijden aan chronische ziekten zoals obesitas, hart-en vaatziekten, diabetes, kanker, hoge bloeddruk en nierziekten.

Bewustwording

Zo langzamerhand begin je misschien te beseffen dat mijn persoonlijke reis naar een gezonder eetpatroon zonder vlees en zuivel voor een groot deel te maken heeft met bewustwording. Een proces dat naast alle positieve effecten voor mijn gezondheid, mij ook heeft geleerd dat ik in staat ben keuzes te maken die een reflectie zijn voor wat ik denk en voel. In plaats van wat ik ‘geleerd heb’ om als normaal te bezien.

Door de video van Dr. Melanie Joy heb ik geleerd dat zonder bewustwording er geen vrije keuze mogelijk is. Nog niet zo lang geleden zei een goede vriend mij dat wij niet de illusie moeten hebben om de wereld te verbeteren. Persoonlijk denk ik dat iedere keus die wij maken van invloed is op het systeem en op onszelf. De historie laat ook zien dat bewustwording deuren opent naar sociale transformatie. Steeds meer artsen en wetenschappers zien de noodzaak om jarenlange gewoontes te herzien en nieuwe manieren te vinden om onze gezondheid te bewaken. Voeding speelt hierin een belangrijke rol. De stem van mensen die er bewust voor kiezen om geen vlees en zuivel meer te eten groeit met de dag. De positieve ervaringen stapelen zich op en steeds meer artsen beginnen in te zien dat voeding één van de belangrijkste aspecten is om patiënten te begeleiden naar een gezondere levensstijl.

De vlees en zuivel industrie vecht terug. Vanzelfsprekend. Vaak doen zij dit door door misleidende informatie, propaganda en angstmakerij. Maar in plaats van planteneters af te zetten als extreme figuren die alleen maar rauw voedsel eten en geen gezelligheid meer kennen, is een plantaardige levensstijl voor iedereen goed. Het doel van planteneters is een wereld te creëren gebaseerd op compassie in plaats van wreedheid. Een wereld waarin empathie sterker is dan apathie. Authenticiteit in plaats van on-eerlijkheid en gerechtigheid in plaats van onderdrukking.

Dit alles heeft er bij mij voor gezorgd dat ik over veel dingen anders ben gaan denken. De grote billboards die ons willen laten geloven dat we er goed gaan uitzien als we coca cola drinken. Vriendschappen die alleen maar mogelijk zijn wanneer je hetzelfde merk bier drinkt en de farmaceutische industrie die wel vaart bij een zieke maatschappij.

Daarom is mijn stap naar een plantaardige levensstijl één van de beste keuzes die ik de afgelopen tijd heb gemaakt. Ik voel me niet alleen fitter en gezonder, maar ik ben mij ook veel meer bewust geworden van mijn bijdrage aan deze planeet en aan mijn omgeving.

Rob Möhlmann – www.lekker-leven.com

Het begon bij voeding

– Wendy Walrabentstein – Diëtist-onderzoeker –

Wendy Walrabenstein is diëtist-onderzoeker, gespecialiseerd in Lifestyle Medicine en plantaardige voeding. Hoe verliep haar eigen pad (en dat van haar man Leo) naar een overwegend veganistisch bestaan?

Als diëtist gespecialiseerd in plantaardige voeding is het vrij logisch dat mijn weg naar een overwegend veganistisch bestaan startte bij de gezondheidsvoordelen. Je hoeft je niet ver te verdiepen in de voedingswetenschap om tot de conclusie te komen dat een overwegend plantaardig voedingspatroon voor vrijwel iedereen de beste keuze is. Het risico op nagenoeg alle welvaartsziektes is significant lager onder veganisten dan onder omnivoren, dus wat let je?

Het begon dus bij voeding en mijn man hoefde ik niet te overtuigen, want die had eigenlijk al besloten dat hij vegetariër wilde worden, simpelweg omdat hij van dieren houdt. Stoppen met vlees, vis en op een zeker moment ook zuivel, kaas, eieren. Het verliep eigenlijk heel organisch.

En toen gingen we nieuwe schoenen kopen. Mijn man houdt heel erg van mooie schoenen (hij ontwierp ze ooit, in een ver verleden) en hield een prachtig paar voor mijn neus. Tegelijkertijd bedachten we allebei dat de schoenen (natuurlijk) van leer waren. We hebben ze weggezet en zijn nog steeds zoekende. Want echt, er zijn goede ontwikkelingen gaande, maar ik wil echt geen plastic schoenen! En ananasleer is super interessant, maar schoenen met bloemetjes erop… schattig, maar niet voor mij. Dus alle luxe schoenenboeren en hippe sneakerproducenten: kom op! Er ligt een wereld open.

Maar dat terzijde. Je gaat dus steeds een stapje verder. Naast het gezondheidsaspect was dit filmpje van Melanie Joy voor mij ook belangrijk bij die ‘next step’ (als je op het wieltje klikt kun je de ondertiteling naar het Nederlands zetten):

Het zit dus zo diep in onze cultuur gevangen dat we wel koe, maar geen hond te eten, dat we – bij wijze van spreken – tijdens het eten van een entrecote bespreken hoe vreselijk het is dat Koreanen hond eten.

Is dat niet een beetje vreemd? Na het zien van dit filmpje werd het veel meer voor mij dan alleen maar gezondheid en lieve dieren. Ik wil niet meer dat dieren lijden voor mijn plezier.

Waar ik blij mee ben? Familie en vrienden die vragen: ‘Maar Wendy, waarom geen wollen trui, die schapen moeten toch geschoren worden?’ Ik ga het antwoord hier niet geven (je kan op de website van Peta diverse artikelen vinden over de wolindustrie, zoals deze), maar het zijn voorbeelden van vragen van mensen die wel willen weten hoe het zit. Dat is zo’n mooie ontwikkeling!

Ik streef niet naar perfectie en ben ook zeker niet perfect. Maar ik zoek wel naar een wereld zonder dierenleed, een gezondere wereld met meer compassie, meer zorg voor de aarde en voor elkaar. Je hoeft echt niet direct veganist te worden, maar begin daar waar het voor jou het gemakkelijkst is. Hoe lekker is rood vlees nou echt, laat toch staan! Je zal zien dat je je uiteindelijk zowel mentaal als fysiek beter gaat voelen!

Wendy Walrabenstein

Voor Stoppen met Vlees schreef Wendy Walrabenstein een stappenplan met weekmenu en recepten om jou te inspireren op weg naar een plantaardige levensstijl. 

Meer weten? Kijk ook op www.walrabenstein.nl.